آیووا به آخرین ایالتی تبدیل شد که مرکز مدنی پردیس پردیس خود، با استعفای 11 عضو هیئت علمی از هیئت مشاوران خود، سرفصل های ناراحت کننده ایجاد کرد – و دوباره زمانی که مدیر منتخب مرکز، دو هفته پس از اعلام استخدامش، این شغل را رد کرد. آموزش به دانش‌آموزان که چگونه شواهد را دنبال کنند و با دیگران برای حل مشکلات بزرگ کار کنند، نباید یک پیشنهاد بحث برانگیز باشد. علیرغم آنچه در اخبار می بینیم، بیشتر مربیان فقط می خواهند دانش آموزان در کلاس حاضر شوند و با محتوای دوره درگیر شوند.
پس چرا بحث و جدلی که سیستم دانشگاهی من از آن مصون نیست؟
بسیاری از دانشگاه‌ها، دولتی و خصوصی، سعی کرده‌اند گفتمان مدنی را به‌عنوان برنامه‌ای از بالا به پایین که توسط هیئت‌های رئیسه و رئیس‌جمهور هدایت می‌شود، ارائه دهند و از اساتید انتظار می‌رود این ابتکار عمل را به‌عنوان یک واقعیت انجام‌شده بپذیرند. دخالت قانونگذاران جمهوری خواه در ایجاد مراکز مدنی یا مدارس مستقل مانند مدارس آیووا تنها این مشکل را تشدید می کند و اتهامات دخالت حزبی در برنامه درسی را دامن می زند. اساتید آگاه از کسانی که به دنبال استفاده از ابتکارات گفتمان مدنی برای جایگزینی دانشکده های موجود هستند، با برخی از اساتید این بحث که “مجموعه صنعتی مدنی” دارای انگیزه های مجرمانه است، عقب نشینی می کنند. آنها به درستی به راه‌های زشتی اشاره می‌کنند که در آن مخالفان حقوق مدنی از توسل به «مدنیت» برای تعطیل کردن بحث و سرکوب مخالفان استفاده کردند.
اما مربیان نباید گفتمان مدنی را به عنوان یک مفهوم رد کنند. در عوض، ما باید رویکردهای خود را برگرفته از تجربیات انضباطی و کلاس درس ارائه دهیم.
من در دانشگاه ایالتی منطقه ای در کارولینای شمالی، که یکی از قدیمی ترین دانشگاه های سیاه پوست در جنوب ایالات متحده است، تاریخ آمریکا، خوب و بد، را به یک هیئت دانشجویی متنوع و گسترده آموزش می دهم. دانش آموزان من همیشه در مورد موضوعات دشوار مکالمات محکم و مبتنی بر شواهد دارند.
و در طی 11 ماه گذشته، من و سایر مربیان از سراسر کارولینای شمالی به سیستم دانشگاه کارولینای شمالی کمک کرده‌ایم تا رویکردی برای تقویت یادگیری گفتمان مدنی ایجاد کند که سریع‌تر، ارزان‌تر و مؤثرتر از ایجاد مراکز یا برنامه‌های مدنی از بالا به پایین است. گروه کاری سراسر سیستم ما در زمینه گفتمان مدنی این رویکرد را در گزارش اخیر ما، گفتمان مدنی و دانشگاه کارولینای شمالی، تشریح کرد.
زمینه این کار
گروه ضربت ما با آگاهی از سه دینامیک وارد کار شد:
- استفاده های ضد دموکراتیک از ادب جذاب است. ما با آثاری مانند الکس زمالین دست و پنجه نرم کردیم علیه تمدن و از ویلیام هنری شافه حقوق مدنی و حقوق شهروندی، که در گزارش ما به هر دو اشاره شده است.
- بحث پیرامون مدرسه زندگی مدنی و رهبری UNC چپل هیل و روش‌های تناسب مراکز محدود به دانشجویانی است که انتخاب می‌کنند، و اغلب، به دلیل هزینه‌های مراکز، فقط دانشجویان مؤسسات پیشرو را انتخاب می‌کنند. اگر گفتمان مدنی ارزش تدریس دارد، پس ارزش آن را دارد که به پردیس های منطقه ای ما و دانش آموزان رشته های مختلف به شیوه های معنادار آورده شود.
- این که یک ذینفع – و استاد – علاقه به کمک به دانشجویان ما برای حفظ گفتگو در برابر تفاوت‌های درک شده و رسیدگی به خودسانسوری دانش‌آموز در کلاس وجود دارد. بخشی از این علاقه ناشی از نگرانی در مورد افزایش قطبی شدن سیاسی است. بیشتر آن به نگرانی‌هایی در مورد تأثیر رسانه‌های اجتماعی الگوریتمی و اختلالات اجتماعی شدن دوران همه‌گیری بر دانش‌آموزان ما مربوط می‌شود. دانشجویی بودن که در صحبت کردن در سال 2026 تردید دارد، زمانی که هر همکلاسی – از نظر تئوری – توانایی ضبط نظرات شما و ارسال آنها را دارد، تجربه بسیار متفاوتی با دانشجو بودن در سال 2001 یا 1976 است. ما همچنین از کارفرمایان شنیدیم که آنها می خواهند فارغ التحصیلان مهارت های قوی تری در تفکر انتقادی، حل مسئله، آموزش کار گروهی، ارتباطات، رهبری، همه ویژگی های ما داشته باشند.
وقتی گروه ضربت ما دور هم جمع شد، ما هم شک و تردیدهای زیادی پیدا کردیم، از جمله در بین خودمان. کارگروه، همکاران و شرکای ما در مورد اینکه منظور ما از گفتمان مدنی، ارتباط آن با رشته‌ها و بخش‌های موجود، و اینکه آیا گفتمان مدنی ارزش انجام دادن دارد یا خیر، چگونه می‌توان آن را به شیوه‌ای معنادار انجام داد، بحث‌های حسن نیت داشت – چیزی بیش از آموزش برای هدایت دانش‌آموزان به «خوب بودن».
مداخلات ما
گزارش ما دو مداخله اصلی را انجام می‌دهد که با هم مسیر مهمی را به سوی آموزش بهتر شهروندی برای گفتمان نشان می‌دهند که از تجربه و تجربه انضباطی ما در کلاس‌های درس دانشگاه دولتی متکی است.
اول، به جای ارائه یک تعریف دو جمله ای از آموزش گفتمان مدنی در سطح پس از دبیرستان، گفتمان مدنی را به عنوان همپوشانی از سه مفهوم مرتبط در نظر می گیریم. گفتمان مدنی ادب قوی را در اولویت قرار می دهد. ریشه در فرهنگ حل مشکلات مشارکتی دارد. و به شأن ذاتی همه شرکت کنندگان احترام می گذارد.
متمدن قوی یک مکالمه با حسن نیت است که ممکن است حاوی اطلاعاتی باشد که یک یا چند شرکت کننده از شنیدن آن ناراحت باشند، اما به دنبال گفتگوی منصفانه و فراگیر و با اولویت حفظ روابط اساسی در دراز مدت انجام می شود. در تقابل با ادب ضعیف، که ادب به خاطر ادب است، و شبه تمدن است، که در آن مردم به ادب ضعیف متوسل می شوند تا تلاش برای ادب قوی را ساکت کنند.
در دوره‌های آموزشی مبانی دموکراسی آمریکایی، دانش‌آموزان در سیستم UNC قبلاً مقدمه‌ای برای یکی از معروف‌ترین تمایزات بین مدنیت قوی و ضعیف دریافت می‌کنند. تنها سند قرن بیستمی که برای اهداف دوره سیستم مورد نیاز است، نامه مارتین لوتر کینگ جونیور از زندان بیرمنگام است. در پاسخ به روحانیون ناراحت از اغتشاشاتی که گفته اند بوده است باعث شد توسط معترضان حقوق مدنی، کینگ بین “صلح منفی، که عدم تنش است” و “صلح مثبت، که وجود عدالت است” تمایز قائل شد.
تمرکز ما بر پرورش فرهنگ حل مسئله با ادبیات طولانی در مورد نقش دانشگاه دولتی در شکل‌گیری شهروندان، نگرانی در مورد گیمیفیکیشن یا ارائه مودبانه‌ای و آگاهی از اینکه صرفاً طرح مشکلات برای دانشجویان و سپس بالا انداختن دست آنها می‌تواند ناامیدکننده باشد، مشخص شده است. اگر شهروندی مستلزم پرداختن به چالش‌های مشترک است، کار ما به‌عنوان مربی برای گسترش ظرفیت‌های شهروندی دانش‌آموزان باید این را در نظر بگیرد. این چارچوب همچنین به گسترش «گفتمان مدنی» کمک می‌کند تا شامل «مکالمه‌های آسان»، پروژه‌های بین‌رشته‌ای، یادگیری خدماتی و تمرین‌ها باشد، نه فقط بحث‌های ساختاری، اگرچه اینها نیز جای خود را دارند و می‌توانند به حل مشکلات کمک کنند.
احترام به کرامت ذاتی شرکت کنندگان – از جمله زیر سوال بردن حق آنها برای دانشجو بودن در محوطه دانشگاه – اذعان می کند که همه دانشجویان اعضای یک جامعه دانشگاهی هستند و حتی کلماتی که ما برای صحبت در مورد گفتمان مدنی به کار می بریم می تواند باعث بی اعتمادی شود. با این حال، یادگیری و تمرین زبانی که ریشه در عزت دارد، به ایجاد اعتماد و پایان دادن به درگیری‌های بزرگ کمک می‌کند.
با این حال، دانستن چیستی آموزش گفتمان مدنی به ما نمی گوید که در کجای دانشگاه می تواند یا باید اتفاق بیفتد. اینجاست که بسیاری از مؤسسات اشتباه می کنند.
دومین مداخله اصلی این است که در حالی که تدریس خوب گفتمان مدنی می تواند در بسیاری از رشته های دانشگاهی مختلف اتفاق بیفتد، دانشگاه هایی که مایلند به سرعت، به طور موثر و پایدار آموزش گفتمان مدنی را برای دانشجویان خود افزایش دهند، نیاز به سرمایه گذاری مجدد در بخش های علوم انسانی، هنر و علوم اجتماعی مرتبط دارند. دانشگاه ها حتی می توانند اساتید بیشتری را در زمینه تاریخ، کلاسیک، ادبیات انگلیسی، فلسفه، دولت و بله، زبان های جهان استخدام کنند. دانش آموزان را تشویق کنید که دروس انتخابی را خارج از برنامه درسی اصلی شرکت کنند.
اگر هدف گفتمان مدنی فراهم کردن آموزش برای افراد آزاد است، پس این آموزش باید در چارچوب رشته‌هایی اتفاق بیفتد که دانش‌آموزان را با وسعت و عمق تجارب انسانی آشنا کند.
نحوه دریافت گزارش
ما گزارش اولیه خود را در ژوئن منتشر کردیم. دو ماه بعد، پیتر هانس، رئیس سیستم UNC و کلی هانت بلو، رئیس شورای حکام، در پاسخ رسمی خود به “دعوت ملی برای اقدام برای رؤسای دانشگاه ها و هیئت مدیره ها” وزیر آموزش لیندا مک ماهون، نام او را ذکر کردند.
سیستم UNC همچنین بیش از 500000 دلار کمک هزینه به اساتید برای طراحی دوره های جدید یا طراحی مجدد دوره های موجود مرتبط با آموزش گفتمان مدنی از طریق Common Ground Collaborative خود اعطا کرده است. اگرچه این یک سرمایه گذاری قابل توجه است، اما می توان آن را در داخل کشور بدون تخصیص ویژه قانونی انجام داد. این سیستم قبلاً 119 بورسیه تحصیلی به 126 دانشکده در تمام 17 پردیس سیستم UNC اعطا کرده است. آنقدر موفق بود که سیستم یک دور دیگر از بودجه را برای سال تحصیلی آینده متعهد شد. با این حال، آن را با 59 میلیون دلاری که برای ایجاد موسسات مدنی در پنج پردیس اوهایو استفاده شده است، مقایسه کنید.
علاوه بر کمک های مالی، نشست مشترک زمین مشترک در ماه مه گذشته در UNC شارلوت 100 مربی را گرد هم آورد تا بهترین شیوه ها را برای قیمت چند وعده غذایی و مقداری پشتیبانی سفر در سراسر ایالت به اشتراک بگذارند.
فراتر از کارولینای شمالی
مربیانی که مایل به مشارکت در آموزش گفتمان مدنی هستند، هیچ کمبودی برای رویکردهای مفید نخواهند داشت. تابستان گذشته، Campus Compact، انجمن آمریکایی کالج‌ها و دانشگاه‌ها، More Perfect، و موسسه کارش برای دموکراسی در دانشگاه ویرجینیا، تبادل دموکراسی آموزش عالی را راه‌اندازی کردند که منابعی برای تدریس، برنامه‌نویسی و تحقیق ارائه می‌دهد. گزارش UNC حاوی پیوندهایی به بسیاری دیگر است.
اعضای هیئت علمی از دانشجویان می خواهند که با شواهد درگیر شوند، زوایای متعددی را در هنگام برخورد با مشکلات در نظر بگیرند، و رشد فکری خود را تنها در محیطی که با اصول آزادی آکادمیک و تحقیق آزاد می توانند انجام دهند رشد کنند. این چیزی است که آموزش برای افراد رایگان به نظر می رسد – و در حال حاضر در کلاس های درس در سراسر سیستم UNC اتفاق می افتد. در حالی که بسیاری از ما دیدگاه‌های متفاوتی در مورد شکل نهایی آموزش گفتمان مدنی در رشته‌های خود خواهیم داشت – من نسبت به اجرای مجدد انقلاب مکزیک جانبدار هستم – این گسترش رویکردها همچنین آماده‌سازی مناسب و عالی برای یک شهروند متفکر و متفکر در یک جامعه آزاد است.
