اولویت؟ با آرزوی موفقیت برای دانش آموز چالش؟ ظرفیت.

اکثر موسسات موفقیت دانشجویی را می پذیرند. اما بسیاری با برخی از اصول مورد نیاز برای پیشبرد آن دست و پنجه نرم می کنند، از جمع آوری و استفاده از داده های دانش آموزان گرفته تا یافتن پول و ظرفیت کارکنان برای اصلاح رویکردهای جدید. و در حالی که رهبران موفقیت دانش‌آموزان عموماً به آموزش و پرورشی که مؤسسه آنها به دانشجویان ارائه می‌کند اطمینان دارند، آنها همچنان به موانع مالی و دیگر موانع موفقیت، همراه با شکاف‌هایی در آمادگی شغلی تجربی اشاره می‌کنند.

رهبران همچنین نسبت به پتانسیل هوش مصنوعی برای تغییر معنادار تجربه دانش آموز خوشبین هستند – اگرچه بسیاری هنوز هیچ دستاوردهای مرتبط با هوش مصنوعی را مشاهده نکرده اند.

اینها از یافته های اصلی هستند Inside Higher Edسومین نظرسنجی سالانه مدیران کالج ها و دانشجویان دانشگاه با پژوهش هانوفر. نظرسنجی از 271 مدیر، که بیشتر آنها در امور دانشجویی در سطوح اجرایی کار می کنند، همچنین بهبودهایی در آب و هوای دانشگاه و تلاش هایی برای کمک به دانش آموزان برای درک استفاده صحیح از هوش مصنوعی مولد نشان داد.

محدودیت های نهادی

تقریباً همه مدیران موفقیت دانشجویان کیفیت آموزش در مقطع کارشناسی را در مؤسسه خود خوب (48 درصد) یا عالی (46 درصد) ارزیابی می کنند و 92 درصد حداقل تا حدودی موافق هستند که دانشجویان به مؤسسه اعتماد دارند و معتقدند که مؤسسه قابل اعتماد، دلسوز و با صداقت عمل می کند. رهبران همچنین تا حد زیادی به ارزش آمادگی شغلی مؤسسه خود اطمینان دارند: 89 درصد موافقند که کارفرمایان عموماً معتقدند که فارغ‌التحصیلان مؤسسه‌شان مهارت‌های لازم برای موفقیت فوری در نیروی کار را دارند. با این حال، تعداد کمی موافق هستند که مؤسسه آنها به طور فعال در ایجاد اعتماد بلندمدت با اساتید و کارکنان سرمایه گذاری می کند (55٪). و پاسخ دهندگان از مؤسسات خصوصی و غیرانتفاعی بسیار کمتر از همتایان عمومی خود نسبت به تلاش های دسترسی مؤسسه خود اطمینان بالایی داشتند (به ترتیب 45 درصد در مقابل 81 درصد).

تقریباً دو سوم از پاسخ دهندگان (64 درصد) می گویند که مؤسسه آنها در اولویت قرار دادن موفقیت دانش آموزان بسیار یا بسیار مؤثر است. حدود 77 درصد موافقند که رئیس جمهور آنها به طور مؤثر از موفقیت دانش آموزان حمایت می کند و به تخصیص منابع مورد نیاز کمک می کند، و 69 درصد می گویند که رئیس آنها به طور فعال موفقیت دانش آموزان را در زیرساخت های دانشگاهی در اولویت قرار می دهد.

در عین حال، کمتر از نیمی (48 درصد) می گویند که مؤسسه آنها در جمع آوری داده ها در مورد موفقیت دانش آموزان بسیار یا بسیار مؤثر است و تنها 39 درصد در مورد استفاده از آن برای اطلاع رسانی تصمیمات و ابتکارات همین را می گویند. تنها 35 درصد مؤسسه خود را برای ایجاد فرهنگ داده در مورد موفقیت دانش آموزان بسیار ارزیابی می کنند. بیشتر این اعداد باقی مانده است نسبتاً بدون تغییر نسبت به سال های 2024 و 2025.

الیوت فلیکس، مشاور موفقیت دانش آموزان و نویسنده کالج متصل: استراتژی‌های رهبری برای موفقیت دانش‌آموزان، گفت که شکاف داده می تواند فرهنگ یا مشکل ظرفیت یا هر دو را منعکس کند.

او گفت: «تکنولوژی در به اشتراک گذاری داده ها بهتر و بهتر می شود، اما مردم اینطور نیستند.» وی افزود که کار در سیلوهای سازمانی همچنان یک چالش است: همکاری ممکن است یک آرزوی سازمانی باشد، اما به اشتراک گذاری داده ها و اختیارات تصمیم گیری می تواند دشوار باشد، یا حداقل به عنوان بازدارنده کار در نظر گرفته شود.

فلیکس توضیح داد که ظرفیت مشکل را تشدید می کند، زیرا برخی از موسسات دارای کارکنانی هستند که به طور خاص مسئول هماهنگی افراد و داده ها یا ایجاد جوامع عملی هستند، در حالی که برخی دیگر نمی توانند این موقعیت ها را تامین کنند. با این حال، او گفت، “شاید سوال بهتر این است که آیا آنها می توانند این کار را نکنند؟”

پاسخ‌های کتبی به یک سؤال نظرسنجی در مورد بزرگترین موانع داخلی نوآوری برای موفقیت دانش‌آموز، موضوع ظرفیت را برجسته می‌کند: در میان 233 مدیری که توضیح دادند که چه چیزی توانایی تیم خود را برای حل چالش‌ها بدون دستورات خارجی محدود می‌کند، بودجه در حدود نیمی از پاسخ‌های آنها ظاهر شد، در حالی که محدودیت‌های کارکنان و کارکنان تقریباً در یک سوم ظاهر شد. پاسخ دهندگان اغلب محدودیت های بودجه ای را توصیف می کنند که آنها را از استخدام تیم های کم کار که فاقد پهنای باند برای استراتژی و در غیر این صورت رویکردهای جدید هستند، باز می دارد.

موانع سازمانی به عنوان یک موضوع دیگر ظاهر شد، به طوری که حتی زمانی که افراد ایده های جدید، رهبری، ساختارهای تصمیم گیری، اولویت ها و نقاط قوت رقابتی دارند، اغلب اجرا را محدود می کنند. فناوری هم به‌عنوان یک ابزار و هم به عنوان مانع توصیف شد و برخی از پاسخ‌دهندگان به سیستم‌های ناکافی، داده‌های تکه‌تکه یا نرم‌افزار بی‌نقص اشاره کردند – حتی اگر برخی اشاره کردند که ابزارهای به خوبی پیاده‌سازی شده می‌توانند کمک کنند.

یکی از پاسخگویان به عنوان موانع اشاره کرد: «داده‌ها و سیستم‌های سیلو؛ سیاست‌ها و فرآیندهای ناسازگار؛ سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای نوآوری؛ منابع انسانی مورد نیاز برای انجام کارها به طور مؤثر و مداوم؛ تفکر منسوخ شده». یکی دیگر می‌گوید: «سال‌های متوالی برنامه‌ریزی که به نظر می‌رسد به جایی نمی‌رسد، بسیاری از تغییرات اداری، اعتماد از بین رفته است». سومی نوشت: “فقدان دیدگاه مشترک و رویکرد غیرمتمرکز به تلاش‌های موفقیت دانش‌آموز. بودجه، منابع انسانی (به معنی تعداد کارمندان)، چارچوب موفقیت دانشجویی که دانشگاه به‌عنوان یک کل به خوبی درک نمی‌کند (فقط در جیب قابل درک است).

برای فلیکس، غلبه بر چالش های ظرفیتی که به وجود آمد Inside Higher Edنظرسنجی‌های امسال رهبری – از افسران ارشد فناوری گرفته تا مدیران ارشد – به این معنی است که بر اساس مأموریت یک موسسه خاص، چه چیزی را باید دنبال کنید.

او گفت: “هدف نباید این باشد که با کمتر کار بیشتری انجام دهیم، بلکه باید تمرکز داشته باشیم تا بتوانیم با بیشتر کار کمتری انجام دهیم.” تمرکز همچنین از سیستم های ممیزی فناوری، خدمات پشتیبانی دانشجو و برنامه های دانشگاهی برای شناسایی موارد تکراری و فرصت ها برای هماهنگی بهتر است. او گفت و موسسات “باید همه چیز را بر اساس آنچه که می توانند ببندند، شروع کنند، حفظ کنند یا مقیاس کنند، بررسی و مرتب کنند.” او افزود که هر پرتاب باید غروب موازی داشته باشد.

تجربه دانشجویی

در مورد اینکه چه چیزی دانش‌آموزان را باز می‌دارد، کمک‌های مالی ناکافی و/یا نیاز به ساعات طولانی کار برای پوشش هزینه‌های زندگی، چالش اصلی موفقیت تحصیلی و تداوم است که توسط ۷۲ درصد از مدیران ذکر شده است. این با سایر تحقیقاتی که امور مالی را مانع اصلی موفقیت می‌دانند مطابقت دارد. مدیران چالش‌های سلامت روانی و رفتاری را با 55% در رتبه دوم قرار دادند، پس از آن شکاف در آمادگی تحصیلی (47%) و عدم اطمینان در مورد نیازهای اساسی (33%) قرار گرفتند. برای پاسخ دهندگان کالج جامعه، عدم اطمینان مربوط به نیازهای اساسی تقریباً به اندازه محدودیت های مالی مهم است که به ترتیب توسط 65% و 67% ذکر شده است. Inside Higher Edنظرسنجی امسال رئیس‌جمهورها، رهبران کالج‌های اجتماعی، امنیت نیازهای اساسی را به عنوان یکی از نگرانی‌های مهم ایمنی دانشگاه ذکر کردند.

بر اساس داده‌های اولیه از نظرسنجی صدای دانشجو در سال‌های 2026-2027، خود دانش‌آموزان چالش‌های سلامت روان و فشارهای مالی را به عنوان دو مانع اصلی موفقیت تحصیلی رتبه‌بندی می‌کنند. Inside Higher Ed و آزمایشگاه نسل از هر 10 دانش آموز، 6 نفر همچنین نشان دادند که در سال گذشته حداقل یکی از موارد زیر را نداشتند زیرا توانایی پرداخت آن را نداشتند: غذا، مراقبت های پزشکی، مراقبت های بهداشت روانی، حمل و نقل، و خواب یا استراحت (به دلیل نیاز به کار با دستمزد).

یکی از زمینه‌های فرصت بر اساس نظرسنجی رهبران برای موفقیت دانش‌آموزان: کمک به دانش‌آموزان برای درک بهتر حمایت‌های مالی در دسترسشان. اگرچه 75٪ از رهبران می گویند که موسسه آنها کمک های مالی اضطراری ارائه می دهد، تنها 35٪ می گویند که دانش آموزان در مورد آن می دانند و به طور منظم از آن استفاده می کنند. و تنها 16 درصد گفتند که دانش‌آموزان درک بسیار یا بسیار واضحی از کل هزینه حضور – از جمله شهریه، هزینه‌ها و هزینه‌های زندگی دارند. علیرغم توجه فزاینده ملی به موضوع شفافیت هزینه ها، این میزان نسبت به سال گذشته تا حد زیادی تغییری نکرده است.

در مورد موضوع حمایت از نیازهای اساسی – و به دلیل اینکه برخی از موسسات دسترسی به این حمایت را به نقاط عطف تحصیلی مرتبط می‌کنند – اکثر مدیران موفقیت دانش‌آموز (54 درصد) می‌گویند که اکثر یا همه حمایت‌ها بدون قید و شرط بدون توجه به عملکرد تحصیلی ارائه می‌شوند. 9 درصد دیگر گفتند که حمایت در ابتدا در موسسه آنها بدون قید و شرط است، اما دورهای بعدی کمک باید مشروط به دستیابی به نقاط عطف دانشگاهی باشد.

سلامت روان یکی دیگر از نگرانی های همیشگی است. در حالی که 81 درصد تلاش های مؤسسه خود برای ارتقای رفاه کلی دانش آموزان را خوب یا عالی ارزیابی می کنند، 77 درصد موافقند که چالش های سلامت روان همچنان عامل اصلی مشکلات تحصیلی و عدم مشارکت دانش آموزان است.

یک نقطه روشن: بیش از سه چهارم (78 درصد) می گویند دانش آموزان به طور فزاینده ای به دنبال منابع بهداشت روان زودتر، قبل از رسیدن به یک بحران هستند. اما تنها 9 درصد موافق بودند که شدت بالینی و پیچیدگی مبارزات دانشجویان در سال گذشته کاهش یافته است، علیرغم دیگر شواهدی مبنی بر کاهش گزارش خود دانشجویان از مشکلات شدید سلامت روان در سراسر کشور. حدود 69 درصد موافقند که زیرساخت های بهداشت روان پردیس آنها، از جمله بهداشت از راه دور، مشاوران و مدل های پشتیبانی همتایان، به اندازه کافی برای پاسخگویی به تقاضای دانشجویان مجهز است.

سواد مالی یکی دیگر از نگرانی‌های ماتریس سلامتی است: تنها 38 درصد از مدیران تلاش‌های مؤسسه خود را برای ترویج آن خوب یا عالی ارزیابی می‌کنند. و اکثر آنها شرط بندی دیجیتال را در کالج خود نظارت نمی کنند.

از نظر آب و هوای کلی پردیس، 30 درصد می گویند که مؤسسه آنها کار بسیار خوبی در ایجاد فضای مثبت انجام می دهد، از 19 درصد در سال 2024. بیشتر آنها همچنین می گویند که مؤسسه آنها حداقل تا حدودی در ایجاد محیطی مؤثر است که دانشجویان می توانند دیدگاه های مختلف را کشف کنند، با 26 درصد این تلاش ها را بسیار مؤثر ارزیابی کرده اند که این میزان در سال 2025 14 درصد بود.

تقریباً همه مدیران بر این باورند که اکثر دانشجویان حداقل یک یا دو نفر در محوطه دانشگاه دارند که آنها را به گونه ای می شناسند که نشان می دهد واقعاً اهمیت دارند. از نظر تنوع، برابری و گنجاندن، 46 درصد می گویند تغییرات مقرراتی یا قانونی اخیر بر احساس تعلق دانش آموزان به مؤسسه آنها تأثیر منفی گذاشته است. سهام مشابه مدیران اثرات منفی بر حجم کار و ظرفیت کارکنان (46 درصد) و بر بودجه کارکنان و انعطاف پذیری بودجه (43 درصد) گزارش کردند. تقریباً نیمی (45 درصد) همچنین کاهش قابل توجهی را در برنامه‌های بین‌المللی یا ثبت‌نام مرتبط با سیاست فدرال گزارش کرده‌اند که از 29 درصد در سال 2025 افزایش یافته است. و بیشتر آنها می‌گویند که قانون One Big Beautiful دسترسی دانش‌آموزان را تا حدودی به مؤسسه‌شان محدود کرده است – 21 درصد به طور قابل توجهی می‌گویند.

در اینجا لیست کاملی از مواردی است که رهبران موفقیت دانش آموز به عنوان بزرگترین موانع موفقیت تحصیلی و پایداری دانشجو در مؤسسه خود ذکر می کنند و حداکثر سه گزینه را انتخاب می کنند:

• محدودیت‌های مالی: کمک مالی ناکافی یا نیاز به ساعات طولانی برای پوشش هزینه‌های زندگی: 72%
• چالش‌های سلامت روانی و رفتاری: پریشانی روان‌شناختی حاد یا مزمن (مانند اضطراب، افسردگی یا استرس شدید) که تمرکز در کلاس یا عملکرد تحصیلی را مختل می‌کند: 55%
• شکاف در آمادگی تحصیلی: آمادگی ناکافی در مهارت های اساسی (مانند ریاضی، خواندن و نوشتن) ناشی از اختلالات ساختاری یادگیری قبلی/عدم آمادگی تحصیلی کافی قبل از ورود به کالج: 47%
• ناامنی نیازهای اساسی: بی ثباتی مزمن مسکن، ناامنی غذایی، نبود حمل و نقل قابل اطمینان یا بیشتر: 33%
• عدم ارتباط درک شده: دانش آموزانی که تلاش می کنند ارزش طولانی مدت یا ارتباط عملی بین درس های مورد نیاز و اهداف شخصی یا شغلی خود را ببینند/به آنها نشان داده شود: 22%
• عدم مشارکت و/یا حضور کم: افزایش میزان غیبت مزمن، خستگی دیجیتال یا رویکرد دور از کار به اتمام دوره: 20%
• اصطکاک ناوبری: فرآیندهای پیچیده کالج (مانند موانع ثبت نام، تأیید کمک مالی، یا مشاوره گیج کننده): 19٪
• قطع ارتباط آموزشی: روش‌های آموزشی یا طراحی دوره‌ای که به طور فعال درگیر فراگیران معاصر نمی‌شود/آموزش یا شیوه‌های آموزشی با کیفیت پایین: 12%
• سایرین: 3%
• آنها هیچ مانع قابل توجهی برای موفقیت تحصیلی نمی بینند: 1٪

فرصت طراحی؟

مارک میلیرون، رئیس دانشگاه ملی، که به بسیاری از دانشجویان غیرسنتی که تعادل دارند خدمات می دهد کالج با کار، مراقبت و حتی خدمت سربازی، گفت که نتایج نظرسنجی به فرصتی برای مؤسسات اشاره دارد تا در نحوه سازماندهی خدمات خود و ارائه تجربیات آموزشی تجدید نظر کنند. ملیرون که بسیاری از دانشجویان دانشگاه خود را به دلیل نقش‌های مختلف زندگی «اندرس» می‌خواند، گفت که سیستم‌های داده شرکتی همیشه برای مدل‌های آموزشی انعطاف‌پذیر و روش‌های مورد نیاز طراحی نشده‌اند.

او گفت: «بدون سیستم‌های مناسب، ما نمی‌توانیم داده‌ها و بینش‌هایی را تولید کنیم که تصمیم‌گیری، کاهش اصطکاک در عملیات‌ها و اطلاع‌رسانی به پشتیبانی شخصی دانش‌آموزان را فراهم کند.» او افزود که هوش مصنوعی این پتانسیل را دارد که به دانش آموزان کمک کند تا سفرهای آموزشی فردی خود را از طریق راهنمایی شخصی تر هدایت کنند، اما این پتانسیل به داشتن داده های دقیق و جامع بستگی دارد که طیف کاملی از تجربیات دانش آموزان را منعکس می کند.

وقتی صحبت از هوش مصنوعی به میان می‌آید، تقریباً سه چهارم پاسخ‌دهندگان (74 درصد) می‌گویند که موسسه آنها حداقل تا حدودی در کمک به دانش‌آموزان برای درک چگونگی، زمان و استفاده از هوش مصنوعی مولد در محیط‌های دانشگاهی موثر است، که نسبت به 57 درصد در سال 2025 افزایش یافته است. مدیران همچنین دستاوردهای بهره‌وری مرتبط با هوش مصنوعی را برای اساتید و کارکنان گزارش می‌دهند، به‌ویژه در تهیه پیش‌نویس و خلاصه‌سازی و ویرایش اطلاعات به طور جداگانه. حداقل اندکی اثربخشی یا تأثیر را در هر دو زمینه افزایش داد.

اما وقتی صحبت از تجربه دانش‌آموزی به میان می‌آید، تقریباً یک سوم مدیران (32 درصد) می‌گویند که هنوز پیشرفت‌های قابل اندازه‌گیری یا قابل اثباتی از هوش مصنوعی پیدا نکرده‌اند و 27 درصد مطمئن نیستند که دارند یا خیر. واضح ترین مزایای دانشجویی گزارش شده در حفظ و مداخله زودهنگام و خدمات شغلی بود که هر دو توسط 21 درصد از پاسخ دهندگان ذکر شده است.

با این حال، با نگاهی به سه سال آینده، مدیران بسیار خوش‌بین‌تر هستند: حدود 69 درصد پتانسیل قابل توجه یا تغییردهنده‌ای برای هوش مصنوعی برای بهبود تعاملات دانشجویی با خدمات عمومی اداری و دانشگاه می‌بینند. سایر زمینه های امیدوارکننده شامل خدمات شغلی، کمک مالی و ثبت نام، مشاوره تحصیلی، و آموزش و یادگیری است.

فلیکس گفت که او همچنین در مورد امکانات هوش مصنوعی، از جمله گسترش دسترسی به مشاوره، تدریس خصوصی، آموزش و توسعه شغلی، و در عین حال آزاد کردن اعضای هیئت علمی و کارکنان برای گذراندن زمان بیشتری با دانشجویان هیجان‌زده است. او گفت که هوش مصنوعی همچنین می‌تواند به ارتباط دانش‌آموزان با سازمان‌ها، مربیان و فرصت‌های یادگیری تجربی کمک کند که در غیر این صورت کشف آنها دشوار خواهد بود.

طبق این نظرسنجی، مدیران تخمین می‌زنند که 35 درصد از دانش‌آموزان مؤسسه‌شان به‌طور متوسط ​​در فعالیت‌های فوق‌درسی یا فوق‌درسی شرکت نمی‌کنند، که به 55 درصد در میان پاسخ‌دهندگان کالج افزایش می‌یابد. این اعداد نسبت به سال گذشته تا حدودی کاهش یافته است، اما همچنان حاکی از قطع ارتباط با زندگی دانشگاهی است. در پاسخ به این سوال که چه کمکی می کند، 69 درصد از مدیران از گره زدن مشارکت به غرامت مالی، کمک هزینه تحصیلی یا اعتبارات شهریه حمایت کردند. همین اشتراک‌گذاری از نشان دادن ارزش مشارکت، مانند مهارت‌های حرفه‌ای مستقیم، فرصت‌های شبکه‌سازی یا نقاط عطف شخصی پشتیبانی می‌کند.

فلیکس گفت که بزرگترین ناشناخته هوش مصنوعی در اطراف دانشگاه و ارزیابی است و دوباره خواستار آزمایش عمدی است که آنچه را که کار می کند را افزایش می دهد و آنچه را که مفید نیست حذف می کند. او افزود که مؤسسات باید در حوزه‌های مختلف استراتژیک باشند و نسبت به استفاده از ابزارهای زیادی که گسترش فناوری دانشجویان، اساتید و کارکنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، هشدار داد.

پاسخ دهندگان نظرسنجی همچنین بر اهمیت ادغام هدفمند تأکید کردند. در 148 پاسخ مکتوب در مورد آنچه که مؤسساتی را که با موفقیت هوش مصنوعی را در تجربه دانشجویی ادغام می کنند متمایز می کند، مدیران بارها بر نیاز به یک استراتژی سازمانی روشن، برنامه های کاربردی معنادار و رویکردهایی که روابط انسانی را حفظ یا حتی تقویت می کند تأکید کردند.

یک موضوع اساسی این است که فرزندخواندگی به تنهایی کافی نیست. به قول یکی از رهبران، “هوش مصنوعی یک ابزار است، نه یک عصا.” او دیگری نوشت: «برای من مؤسسات موفق [will] از هوش مصنوعی برای کاهش موانع، شخصی‌سازی پشتیبانی، شناسایی زودتر نیازهای دانش‌آموز و آسان‌تر کردن فرآیندهای پیچیده برای دانش‌آموزان و حفظ روابط انسانی معنادار و نظارت مناسب استفاده کنید. آنها همچنین روی سواد هوش مصنوعی برای دانش آموزان و کارکنان سرمایه گذاری خواهند کرد و انتظارات روشنی برای استفاده مسئولانه ایجاد خواهند کرد. مؤسساتی که هوش مصنوعی را عمدتاً به‌عنوان یک ابتکار فناوری در نظر می‌گیرند تا فرصتی برای طراحی مجدد تجربیات دانش‌آموزی، بیشتر با مشکل مواجه خواهند شد.»

یکی دیگر از رهبران نوشت: «آمادگی و تمایل سازمانی برای طراحی مجدد سیستم‌های موجود به‌جای پوشاندن ساده هوش مصنوعی بر روی شیوه‌های فعلی». دیگری گفت: “منابع. چشم انداز. هوش مصنوعی می تواند کارهای زیادی انجام دهد، باید وجود داشته باشد [be] چشم انداز و تمرکز برای اجرای موثر استفاده از آن.

هنگام ارزیابی راه‌حل‌های پشتیبانی از دانش‌آموز با هوش مصنوعی، پاسخ‌دهندگان شواهد نشان‌داده شده از بهبود نتایج دانش‌آموز (۵۶ درصد)، هزینه کلی (۵۵ درصد)، و حریم خصوصی و امنیت داده‌ها (۵۳ درصد) را اولویت‌بندی می‌کنند.

بر اساس نظرسنجی اخیر Student Voice، اینها مهمترین عواملی هستند که خود دانش آموزان برای استفاده مسئولانه در اولویت قرار می دهند: کمک به دانش آموزان در یادگیری به جای انجام کار برای آنها (65 درصد). شفافیت در مورد زمان و نحوه استفاده از هوش مصنوعی (60 درصد)؛ حفاظت از حریم خصوصی و اطلاعات شخصی دانش آموزان (54 درصد)؛ مشارکت دادن مردم در تصمیم گیری در مورد دانش آموزان (53 درصد)؛ و به دانش‌آموزان راهنمایی روشنی درباره زمان و نحوه استفاده از هوش مصنوعی می‌دهد (53%).

نظرسنجی از مدیران همچنین نشان داد که رهبران در مورد برخی از جنبه های آمادگی شغلی نسبت به سایرین اطمینان بیشتری داشتند. حدود 83 درصد موافقند که دانشجویان در موسسه خود مدارک و گواهینامه های مورد نیاز برای ورود به رشته های انتخابی خود را دریافت می کنند. اما تعداد کمتری نسبت به دسترسی دانش آموزان به فرصت های یادگیری تجربی (69 درصد) یا توانایی آنها در بیان مهارت های خاص به کارفرمایان (61 درصد) ابراز اطمینان کردند. گنجاندن یادگیری تجربی در درس، بیشترین اولویت ذکر شده برای آمادگی شغلی (58٪) بود، پس از آن کمک به دانش آموزان برای بیان مهارت های خود (46٪) و گسترش مشارکت های صنعتی برای کارآموزی و فرصت های استخدام مستقیم (45٪) بود.

و در حالی که مؤسسات به طور فزاینده ای بر نتایج شغلی تأکید می کنند، تنها 31 درصد از مدیران می گویند که اطلاعات در مورد نتایج فارغ التحصیلان به راحتی در دسترس است و به وضوح از طریق کانال های رسمی ارتباط برقرار می شود.

در مجموعه‌ای از 157 پاسخ مکتوب در مورد مؤثرترین تغییری که مؤسسه آنها می‌تواند برای افزایش موفقیت دانش‌آموزان انجام دهد، رهبران غالباً خواستار کمک‌های مالی مبتنی بر نیاز بیشتر و کارکنان پشتیبانی دانشجوی اضافی شدند – پاسخ‌هایی تکراری به این سؤال که چه چیزی توانایی تیم آنها را برای نوآوری در مورد موفقیت دانش‌آموز محدود می‌کند. یکی دیگر از موضوعات تکراری، ارتباط دانش آموزان با کمک قبل از مواجهه با مشکلات تحصیلی یا شخصی است.

در نهایت، میلیرون گفت، موسسات باید در جایی که مسئولیت موفقیت دانش‌آموز است، تجدید نظر کنند، زیرا این دانش‌آموزان یا دفاتر فردی نیستند که در هنگام بروز مشکلات، پیچیدگی‌های سازمانی را بررسی می‌کنند.

این باید در نحوه طراحی یادگیری، ایجاد روابط و سازماندهی پشتیبانی از ابتدا توسط دانشگاه منعکس شود.»