در مورد اقدام اقلیمی، نگاهی به پشت بسته (نظر)

سیستم دانشگاه کالیفرنیا اخیراً با اعلام تعهد “برای کامل کردن کربن زدایی حداکثر تا سال 2045” موجی از خود را ایجاد کرد. برخلاف بسیاری از طرح‌های «خنثی‌سازی کربن» یا «صفر خالص» که به شدت به جبران کربن متکی هستند، سیستم UC در نظر دارد انتشارات ناشی از مصرف برق و سوخت‌های فسیلی دانشگاه را حداقل تا 90 درصد نسبت به سطوح سال 2019 کاهش دهد و با سرمایه‌گذاری در پروژه‌هایی برای حذف دی‌اکسید کربن از جو، میزان انتشار باقی‌مانده را متعادل کند.

این پیروزی اقلیمی به راحتی به دست نیامد: همانطور که فعالان در UC San Diego بازگو می کنند، آنها سال ها صرف ایجاد یک ائتلاف دانشگاهی کردند. چنین موفقیتی سیستم UC را به عنوان یک رهبر در آموزش عالی آمریکا نشان می‌دهد، که بسیار جلوتر از سایر دانشگاه‌های تحقیقاتی معتبر با برنامه‌هایی برای خنثی کردن بی‌طرفی کربن – و بسیار جلوتر از دانشگاه پوردو، جایی که ما در آنجا تدریس می‌کنیم، که هیچ برنامه کربن‌زدایی اعلام‌شده‌ای ندارد.

در اینجا ما می‌خواهیم تجربه خود را در مورد حمایت از یک طرح اقدام آب و هوایی در پوردو مورد بحث قرار دهیم، جایی که در بین مؤسسات همتای خود ما قطعاً در فضای آب و هوا عقب مانده‌ایم، نه یک رهبر. ما امیدواریم که جزییات عدم موفقیت ناامیدکننده ما، یک ضد روایت هشیارکننده برای داستان موفقیت سیستم UC ارائه دهد. علاوه بر این، ما امیدواریم که آگاهی از تلاش‌های ما بتواند به دیگرانی که به طور مشابه در حمایت از اقدامات اقلیمی در دانشگاه‌های ایالت‌های قرمز نقش دارند کمک کند.

داستان پردو در مورد آب و هوا تاکنون

یک دانشگاه دولتی با اعطای زمین در شمال ایندیانا، پوردو بیش از 44000 دانشجوی کارشناسی و نزدیک به 14000 دانشجوی کارشناسی ارشد و حرفه ای را ثبت نام می کند. پوردو اغلب به عنوان یک رهبر جهانی در نوآوری در انواع مختلف، از هوش مصنوعی گرفته تا تحقیقات زیست پزشکی، حتی با تاکید بر تحقیقات بر روی پایداری، تبلیغ می شود. پردیو پردیو به دلیل وسعت، ماهیت انرژی بر فعالیت‌های تحقیقاتی و موقعیت آن در آب و هوایی که هم زمستان‌های سرد و هم تابستان‌های گرم و مرطوب دارد، به اندازه یک شهر کوچک آلودگی اقلیمی منتشر می‌کند – ۴۳۹۰۰۰ تن در سال معادل دی اکسید کربن تا سال ۲۰۲۳، آخرین سالی که تخمین‌های رسمی برای آن در دسترس است.

جامعه پوردو به پایداری اهمیت می دهد: کلاس ها در طیف گسترده ای از رشته ها شامل بحث های قابل توجهی در مورد پایداری است و محققان دانشگاه علل و راه حل های بالقوه تغییر آب و هوا را مطالعه می کنند. پوردو جوایز و شناختی را برای میوه های کم آویزان از جمله از Tree Campus USA و Bee Campus USA به دست آورده است. پوردو همچنین به عنوان یکی از پایدارترین پردیس‌ها توسط QS نامیده می‌شود، اگرچه وقتی به زیر کاپوت نگاه می‌کنیم، چنین رتبه‌بندی‌هایی به طور قابل‌توجهی اهمیت کمی بر کاهش انتشار آلاینده‌های دانشگاه دارد. در سیستم گزارش‌دهی دقیق‌تر انجمن پیشرفت پایداری در آموزش عالی، پردو برای انرژی‌های پاک و تجدیدپذیر امتیاز صفر از چهار و برای انتشار گازهای گلخانه‌ای امتیاز 1.08 از هشت را کسب کرد.

پوردو با چالش های کربن زدایی منحصر به فردی مواجه است. مدیریت دانشگاه ما در نهایت به دولت ایالتی ایندیانا پاسخ می دهد، که اخیراً برنامه اقدام آب و هوای ایالت را لغو کرد و به اکثر شهرستان ها اجازه داد توسعه انرژی های تجدیدپذیر را محدود کنند. الکتریسیته ایندیانا بالاترین شدت کربن را در بین هر ایالت به جز سه تولیدکننده بزرگ زغال سنگ – کنتاکی، ویرجینیای غربی و وایومینگ – دارد و تقریباً چهار برابر انتشار گازهای گلخانه ای در واحد انرژی برق کالیفرنیا است. دوک انرژی، شرکت خدماتی که به پوردو خدمات می دهد، چهارمین لابی بزرگ در ایندیانا است.

در حالی که این چالش ها ممکن است دلهره آور به نظر برسند، پیشرفت آب و هوا حتی در ایندیانا امکان پذیر است. در سال 2023، همکاران ما در دانشگاه ایندیانا طرحی را راه‌اندازی کردند که قول می‌دهد تا سال 2040 کربن خنثی باشد. هدف آن‌ها دستیابی به این هدف از طریق تغییرات کوچک، مانند بهبود بهره‌وری انرژی در ساختمان‌ها و اجرای انرژی‌های تجدیدپذیر در محوطه دانشگاه است. پردو همچنین پیشرفت کرده است – که ما آن را تحسین می کنیم – عمدتاً با انتقال نیروگاه حرارتی و نیروگاهی خود از زغال سنگ به گاز طبیعی. در سال 2023، پردو تخمین می زند که انتشار آن 27 درصد کمتر از سطح زغال سنگ آن در سال 2011 است. اما این تنها آغاز اقداماتی است که پوردو برای انجام تعهدات خود در قبال دانشجویان، کارکنان، اساتید، جامعه و در نهایت سیاره زمین نیاز دارد.

اراده جامعه و انفعال اداره

بسیاری از اعضای جامعه پوردو خواهان اقدامات اقلیمی قابل توجه هستند. در سال 2020، بیش از 2000 دانشجوی پوردو طوماری را امضا کردند که در آن از پوردو خواستند تا یک برنامه اقدام اقلیمی ایجاد کند و یک دفتر مستقل پایداری در سراسر دانشگاه ایجاد کند. رئیس دانشگاه در آن زمان، میچ دانیلز – فرماندار سابق جمهوری خواه ایندیانا و یک بدبین برجسته تغییرات آب و هوایی – این درخواست را رد کرد.

در پاییز 2022، دانشجویان و اساتید گروه اقدام اقلیمی پردو (PCAC) را با هدف تحت فشار قرار دادن دانشگاه برای ایجاد یک برنامه اقدام اقلیمی و شفافیت در گزارش انتشار گازهای گلخانه ای تشکیل دادند. در بهار 2023، دولت دانشجویی پوردو، دولت دانشجویی و مجلس سنای دانشگاه قطعنامه‌هایی را تصویب کردند که از دانشگاه خواستند به یک برنامه اقدام اقلیمی متعهد شوند. قطعنامه سنا همچنین از پوردو خواسته شده است که به برنامه اقدام آب و هوایی لافایت که توسط شهرستان ها و شهرهای اطراف تهیه شده است بپیوندد. بار دیگر، پوردو به آن تماس ها توجهی نکرد.

از آن زمان، PCAC اعتراضات متعددی را سازماندهی کرده است، در رویدادهای دانشجویی سخنرانی می کند، محوطه دانشگاه را با تابلوها پر می کند، با مدیریت تماس می گیرد و در جلسات هیئت امنا شرکت می کند تا نگرانی های ما را بیان کند. هیئت مدیره ما به طور کامل توسط فرماندار ایندیانا منصوب شده است. PCAC همچنین طومار جدیدی را راه اندازی کرده است که در حال حاضر 1600 امضا دارد.

علیرغم حمایت جامعه پوردو برای اقدام اقلیمی، رئیس‌جمهور جدید ما، مانگ چیانگ، برنامه جامع اقدام اقلیمی در سراسر دانشگاه را مجاز نکرده است. نزدیک‌ترین چیز برنامه‌ریزی، معماری و پایداری پردیس 2020-2025 است که هدف آن کاهش انتشار الکتریسیته و مصرف سوخت‌های فسیلی در پوردو تا سال 2025 به میزان 50 درصد کمتر از سطح 2011 و پیگیری 500 کیلووات انرژی تجدیدپذیر است. در حالی که ما از این اهداف کوتاه مدت و پیشرفت ناقص اما قابل توجه به سمت آنها استقبال می کنیم، کربن زدایی پوردو مستلزم توسعه یک برنامه بلندمدت برای حرکت فراتر از گاز طبیعی و برق کربن فشرده دوک انرژی است.

در مورد این موضوع، دولت پوردو در سال 2024 به سنای دانشگاه گفت که “پردو دارای یک برنامه اقدام اقلیمی دو بخشی است”، با ارجاع سناتورها به طرح جامع پایداری و مطالعه مشترک با دوک انرژی در مورد امکان سنجی یک راکتور هسته ای کوچک مدولار (SMR) برای محوطه دانشگاه. در حالی که انرژی هسته ای ممکن است در آینده انرژی پردو نقش داشته باشد، SMR ها یک فناوری اثبات نشده هستند و نباید به عنوان بهانه ای برای به تاخیر انداختن کربن زدایی دانشگاه ما استفاده شوند.

گزارش مطالعه SMR 2023 بیان می کند که “معلوم نیست که آیا SMR ها با توجه به فناوری فعلی، زمان بندی و عدم قطعیت های هزینه، گزینه ای اقتصادی برای مشتریان Duke Energy Indiana خواهند بود.” این گزارش به هزینه احتمالی 1.1 تا 2.25 میلیارد دلار اشاره می کند (برای زمینه، وقف پوردو در حال حاضر 4.1 میلیارد دلار است) و فناوری های طراحی را مورد بحث قرار می دهد که می توانند “از نظر تجاری در سال های 2035-2040 قابل دوام باشند.” در صورت موفقیت آمیز بودن یک طرح اقدام مسئولانه آب و هوا، مطمئناً می‌تواند انرژی هسته‌ای را در مسیر خود قرار دهد، اما فوریت بحران آب و هوا ایجاب می‌کند که موسسات اکنون با انتشار گازهای گلخانه‌ای مقابله کنند.

راه های احتمالی رو به جلو

تحقیقات اولیه در مورد کربن زدایی در پوردو نشان می دهد که اقدام اقلیمی امکان پذیر و مقرون به صرفه است. امروزه پردو می‌تواند چندین اقدام ثابت و مقرون‌به‌صرفه انجام دهد، مانند بهبود کارایی عملیات ساختمانی (مثلاً با استفاده از نرم‌افزار برای جلوگیری از گرمایش یا سرمایش فضاهای خالی) یا افزایش هزینه‌های پارکینگ و سرمایه‌گذاری درآمد در زیرساخت‌ها و مشوق‌هایی برای شارژ اتوبوس و وسایل نقلیه الکتریکی. در 5 تا 10 سال آینده، پوردو می‌تواند ناوگان خود را برق‌رسانی کند و قراردادهای خرید برق با تولیدکنندگان برق پاک در منطقه ترتیب دهد، همانطور که با موفقیت در مکان‌هایی مانند دانشگاه میشیگان و دانشگاه مینه‌سوتا انجام شد.

مسیرهای بلندمدت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نامشخص باقی می‌ماند، به‌ویژه زمانی که انتشارات Scope 3 را در نظر می‌گیریم (انتشارهایی که به طور غیرمستقیم توسط فعالیت‌های دانشگاه مانند سفر و پرواز کارکنان ایجاد می‌شوند)، اما پوردو گزینه‌ها و متخصصان زیادی دارد که مایل به بررسی آنها هستند. فرآیندهای برنامه‌ریزی اقدام اقلیمی فراگیر و شفاف از تخصص جامعه پوردو برای شناسایی، ارزیابی و انتخاب مسیرهایی برای اقدام اقلیمی استفاده می‌کند. اما برای اینکه هر یک از اینها اتفاق بیفتد، دولت ما ابتدا باید نیاز به اقدام اقلیمی دانشگاه را تشخیص دهد.

تجربه ما در پوردو تأیید کرده است که مبارزه برای اقدام آب و هوایی در پردیس‌های عمومی ایالت قرمز یک نبرد دشوار است. ما می دانیم که تغییر باید از بالا و همچنین از پایین باشد. دانشجویان، اساتید و کارکنان نگران آینده سیاره ما باید همچنان صدای خود را بلند کرده و فشار بر دانشگاه را افزایش دهند. مدیرانی که تمایل بیشتری به حکومتداری مشترک دارند – یا به سمت حفظ جو مساعد برای نسل های آینده که پوردو به دنبال خدمت است – نیز باید صدای خود را به این ترکیب اضافه کنند. همانطور که پردو شروع به اقدام در مورد آب و هوا می کند، جامعه پرشور فعالان و مبتکران آن برای حمایت از اجرا و جشن گرفتن دستاوردهای این مسیر حضور خواهند داشت.

در حالی که ما چیزهای زیادی برای یادگیری از موفقیت مکان هایی مانند UC داریم، مکان هایی مانند Purdue به مجموعه ای متفاوت از ابزارها و رویکردها نیاز دارند. برای کسانی که در چنین دانشگاه‌های سرکشی هستند، امیدواریم این اطلاعیه یادآوری باشد که موسسات بدون فشار زیاد این اقدامات را انجام نخواهند داد. اما با توجه به هشدارهای وحشتناک در مورد آینده سیاره ما، اهمیت اقدامات آب و هوایی محلی به عنوان جمهوری خواهان در کنگره و دولت ترامپ اکثر حمایت های فدرال از اقدامات آب و هوایی را کاهش داده است، و نقش مهم دانشگاه ها به عنوان رهبران فکری، ما همچنان متقاعد هستیم که این مبارزه ای است که ارزش مبارزه را دارد.