یک اعتباربخش پزشکی بر مبهم بودن برنامه‌های درسی موجودی سلامت می‌اندیشد

انجمن آموزش پزشکی با پیشنهاد اعتباربخش اصلی دانشکده‌های پزشکی کشور مبنی بر کناره‌گیری از الزامات صریح برای آموزش شایستگی ساختاری – یا اینکه چگونه سیستم‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بر نتایج سلامت تأثیر می‌گذارند، مخالف است.

در صورت تصویب، دانشکده‌های پزشکی دیگر ملزم به آموزش صریح اصول اولیه مراقبت‌های بهداشتی شایسته از نظر فرهنگی و ساختاری یا اهمیت نابرابری‌ها و نابرابری‌های بهداشتی به دانشجویان نیستند.

در طومار آنلاینی که از کمیته ارتباطی آموزش پزشکی (LCME) خواسته شده است تغییرات پیشنهادی را رد کند، زمانی که الزامات اعتباربخشی تضعیف می شود، بیماران – به ویژه آنهایی که در حال حاضر با موانع مراقبت روبرو هستند – عواقب آن را متحمل می شوند. استانداردهای قوی کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که پزشکان نه تنها برای تشخیص و درمان بیماری، بلکه برای درک شرایطی که بر قابل دسترس بودن، مناسب و مؤثر بودن مراقبت تأثیر می گذارد، مجهز هستند.

برخی از کارشناسان آموزش پزشکی می گویند که تغییر بالقوه در الزامات شایستگی ساختاری در حال حاضر یک حرکت گیج کننده توسط LCME است، با توجه به اینکه این LCME برای اولین بار استانداردهای شایستگی ساختاری را تنها چند سال پیش در تلاش برای بهبود آموزش پزشک و مراقبت از بیمار اتخاذ کرد.

پیشنهاد LCME، که استانداردهای اعتباربخشی دانشکده پزشکی در ایالات متحده و کانادا را تعیین می کند، در بحبوحه بررسی های فزاینده ایالتی و فدرال از تنوع، برابری و ابتکارات گنجاندن در آموزش عالی، از جمله دانشکده های پزشکی، ارائه می شود.

آوریل گذشته، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا – که اصلاحات اعتباربخشی را “سلاح مخفی” خود توصیف می‌کند – فرمان اجرایی صادر کرد که در آن از وزارت آموزش می‌خواهد در صورت نقض قوانین حقوق مدنی فدرال، از جمله درگیر شدن در “تبعیض غیرقانونی در فعالیت‌های مرتبط با اعتباربخشی و ابتکار عمل به عنوان “تخلف”، شناسایی فدرال اعتباربخش را تعلیق یا خاتمه دهد. این دستور همچنین به دولت فدرال دستور می دهد که هم LCME و هم انجمن وکلای آمریکا را که به دانشکده های حقوق اعتبار می دهد، تحقیق کند.

یک ماه بعد، LCME رای به توقف ارزیابی برنامه های تنوع به عنوان معیاری برای کیفیت دانشکده پزشکی داد. و در ماه اکتبر، اعتباربخش تغییرات پیشنهادی را در استانداردهای یادگیری خود، از جمله موارد مربوط به شایستگی‌های ساختاری، منتشر کرد و گفت که نظرات عمومی را در جلسه ای که برای این هفته برنامه ریزی شده است، بررسی خواهد کرد. در صورت تصویب، استاندارد و عناصر اصلاح شده در سال تحصیلی 2027-2028 اجرا می شود.

اما این تغییرات بالقوه یک انحراف چشمگیر از اولویت های LCME در گذشته نزدیک است.

“چند سال پیش این یک پیروزی در نظر گرفته می شد. این واقعیت که LCME در حال چرخش است [back on it] جاناتان ام. متزل، روانپزشک و رئیس دپارتمان پزشکی، سلامت و جامعه در دانشگاه واندربیلت که به توسعه ایده شایستگی ساختاری کمک کرد، گفت: به نظر بسیار تهاجمی می رسد. [structural competency] اصلاً DEI یا مبتنی بر سیاست هویتی نیست. پاتوژن های اجتماعی وجود دارد که پزشکان باید از آنها آگاه باشند.

صلاحیت ساختاری چیست؟

شتاب آموزش پزشکان برای شناخت این عوامل بیماری زای اجتماعی – مانند بی ثباتی مسکن – در دهه گذشته ایجاد شده است.

متزل گفت: «پیش از شایستگی ساختاری، پزشکان از طریق یک چارچوب صلاحیت فرهنگی برای تشخیص سوگیری های فردی در اتاق امتحان آموزش می دیدند. اگرچه این واقعاً مهم است، تحقیقات نشان می‌دهد که سوگیری‌های بالینی مستقیماً با پیامدهای سلامتی مرتبط نیست.»

در عوض، “عوامل بالادستی” – مانند توانایی بیمار برای دسترسی به غذای سالم یا مراقبت های پزشکی اورژانسی – “به احتمال زیاد با پیامدهای سلامتی مرتبط هستند.” این یک نقطه کور بزرگ در آموزش پزشکی بود.»

در سال 2014، متزل مقاله‌ای را نوشت که از پذیرش شایستگی ساختاری در برنامه‌های درسی دانشکده‌های پزشکی حمایت می‌کرد و علاقه گسترده‌ای را به چارچوب جدید برانگیخت. پس از سال ها بحث، LCME استاندارد شایستگی ساختاری را پذیرفت که در سال 2023 اجرایی شد.

این امر مستلزم دانشکده پزشکی است که اطمینان حاصل کند که دانشجویان “یاد بگیرند تعصبات را در خود، دیگران و در فرآیند ارائه مراقبت های بهداشتی تشخیص دهند و به طور مناسب به آن رسیدگی کنند.” برای اینکه این اتفاق بیفتد، استاندارد مشخص می کند که برنامه درسی باید شامل محتوایی باشد که مسائل زیر را مورد توجه قرار دهد:

• نحوه درک متفاوت افراد از سلامت و بیماری و پاسخ به علائم، بیماری ها و درمان های مختلف؛
• اصول اساسی مراقبت های بهداشتی شایسته از نظر فرهنگی و ساختاری؛
• اهمیت نابرابری های بهداشتی و نابرابری های بهداشتی
• تأثیر نابرابری های بهداشتی بر همه گروه های جمعیتی و رویکردهای کاهش نابرابری های بهداشتی.
• دانش، مهارت ها و ویژگی های حرفه ای ضروری برای ارائه مراقبت موثر در جامعه ای چند بعدی و متنوع.

اما تغییرات پیشنهادی در استاندارد بسیاری از آن زبان خاص را حذف می کند.

در عوض، آنها دستورالعمل‌های مبهم‌تری را برای دانشجویان پزشکی ارائه می‌کنند تا «حرفه‌ای و رفتار اخلاقی در مراقبت از بیماران با پیشینه‌های مختلف نشان دهند» و برنامه درسی شامل «آموزش و یادگیری تجربی در تعیین‌کننده‌های اجتماعی و ساختاری سلامت، ساختار و عملکرد سیستم‌های ارائه مراقبت‌های بهداشتی، و منابع داخل و خارج از جامعه، سیستم مراقبت بهداشتی و بهینه‌سازی جامعه بیمار» باشد.

به گفته ائتلاف برای صلاحیت ساختاری در آموزش پزشکی، گروهی که طومار آنلاین را در مخالفت با تغییرات ایجاد کرد، این زبان به اندازه کافی دور از دسترس نیست.

در این طومار که توسط نزدیک به 700 مربی پزشکی، دانشجو، پزشک، متخصص بهداشت عمومی و حتی دانشمندان علوم اجتماعی امضا شد، آمده است: «در حالی که شمول ضروری است، بیانیه‌های بدون انتظار روشن تضمین نمی‌کند که دانش‌آموزان مهارت‌های لازم را برای تشخیص سوگیری، رسیدگی به نابرابری، یا پاسخ به موانع ساختاری پیش روی بیماران خود کسب کنند». بدون مشخص بودن یا مسئولیت پذیری، شایستگی های مهم به جای ضروری، اختیاری می شوند.

و فراتر از پیامدهای آن برای بیماران، کارشناسان آموزش پزشکی نیز از تمایل LCME برای کنار گذاشتن استانداردی که اخیراً اتخاذ کرده است، نگران هستند.

آریانا تامپسون-لستاد، استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو و یکی از رهبران گروه ویژه شایستگی ساختاری، می‌گوید: «تغییر سریع در پاسخ به برخی ورودی‌های خارجی هشداردهنده‌ترین است. “اگر [LCME] من می‌دانستم که این همان چیزی است که دانشجویان پزشکی باید دو یا سه سال پیش یاد می‌گرفتند، و اگر قرار است آموزش پزشکی عینی و از نظر بالینی مرتبط باشد، چرا دانشجویان پزشکی باید سه سال بعد چیزهای متفاوتی بیاموزند؟