گرفتن مدرک کاردانی قبل از انتقال همیشه مفید نیست

برای بسیاری از دانش آموزان، انتقال عمودی (انتقال از مقطع کاردانی به مقطع کارشناسی) کمتر پل است تا یک پیچ و خم. به طور معمول، حدود 80 درصد از دانشجویان کالج های محلی می گویند که قصد دارند مدرک لیسانس بگیرند، اما تنها حدود 30 درصد انتقال می یابند و تقریباً 16 درصد مدرک لیسانس را طی شش سال تکمیل می کنند.
با این حال در این اعداد اساسی، نتایج به طور گسترده ای متفاوت است. و پی بردن به اینکه کدام ترکیبی از اقدامات دانشآموز و عوامل زمینهای مهم هستند و کدام مسیرها بیشترین نوید را دارند، میتواند یک آشفتگی پیچیده باشد. در نتیجه، بسیاری از توصیههایی که دانشآموزان دریافت میکنند بر اساس قوانین سادهای است که بصری به نظر میرسند، یا بر اساس تحقیقاتی که صرفاً همبستگی ساده بدون در نظر گرفتن واقعیت پیچیده متغیرهای مرتبط به هم هستند.
از طریق تحقیقات مداوم در مورد انتقال عمودی، ما نتایج انتقال را به روشهایی تجزیه و تحلیل میکنیم که فراتر از شهود یا همبستگی ساده و به سمت شواهدی قوی از معنای واقعی مسیرهای مختلف برای احتمال کسب مدرک کارشناسی دانشجویان مقطع کاردانی است.
روش بهتری برای جداسازی آنچه مهم است وجود دارد.
دانشجویان انتقالی از بسیاری جهات مهم از جمله معدل آنها، واحدهایی که کسب کرده اند، هنگام انتقال، رشته تحصیلی و شرایط زندگی با یکدیگر متفاوت هستند. مؤسسات همچنین در همسویی آموزش عمومی و الزامات اصلی و میزان حمایت از دانشجویان انتقالی متفاوت هستند. بسیاری از این ویژگیهای دانشجویان و کالجها در هم تنیده شدهاند و تفکیک آنچه واقعاً برای موفقیت دانشجوی انتقالی مهم است را دشوار میسازد.
در پروژه ما، برای درک بهتر احتمال پیامدهای انتقال مثبت با توجه به این ترکیب پیچیده متغیرها، از رویکرد رگرسیون LASSO (عملگر حداقل انقباض و انتخاب مطلق) استفاده میکنیم. LASSO یک روش آماری است که یک مدل پیش بینی ایجاد می کند در حالی که به طور خودکار تأثیر متغیرهای کمتر مهم را کاهش می دهد، گاهی اوقات آنها را کاملاً حذف می کند تا مدل را ساده و دقیق نگه دارد. ما این تکنیک را برای مجموعه دادههای مرتبط با انتقال دقیق و جامع اعمال میکنیم: دادههای اداری در مورد تقریباً 38000 دانشجوی دانشگاه شهر نیویورک (CUNY) که بین سالهای 2011 و 2018 وارد یک کالج محلی شدند و طی چهار سال به یک کالج کارشناسی CUNY منتقل شدند.
این رویکرد نوآورانه به ما امکان می دهد صدها ویژگی دانش آموزی، مسیری و نهادی را همراه با تعاملات آنها به طور همزمان بررسی کنیم. بهجای تصمیمگیری پیشینی که کدام متغیرها باید مهم باشند، این مدل مشخص میکند که کدام عوامل به شدت با تکمیل مدرک لیسانس در شش سال پس از شروع یک کالج اجتماعی مرتبط هستند و پیشبینی میکنند. ما تحلیلهای خود را در کنفرانسهای متعدد دانشگاهی و متخصص ارائه کردهایم، و انتشار آن در آینده است.
آنچه یافته ها به ما می گویند و خرد متعارفی که آنها را به چالش می کشند
کسب مدرک کاردانی قبل از انتقال گاهی با افزایش دریافت مدرک کارشناسی همراه است، اما نه همیشه.
بر اساس تحلیل های ما، ceteris paribus، اخذ مدرک کاردانی قبل از انتقال با افزایش اندک، حدود 2 تا 3 درصدی، در احتمال اتمام دوره کارشناسی همراه است.
اما این نتیجه تفاوت های مهم را پنهان می کند. دانشآموزانی که مدارک کاردانی هنر (AA) یا دانشیار علوم (AS) انتقال محور را دریافت میکنند، شاهد این افزایش اندک، حدود 2.4 درصد هستند. با این حال، دانشجویانی که مدرک کاردانی علمی کاربردی (AAS) را دریافت میکنند، در مقایسه با دانشجویان با مدرک AA یا AS، حدود 5 درصد کمتر احتمال دارد که مدرک کارشناسی را پس از انتقال به پایان برسانند. این احتمالاً به این دلیل است که مدارک AAS بهجای قابل انتقال، پایانی در نظر گرفته میشوند، و در CUNY، آموزش عمومی و الزامات اصلی AAS با مدارک کارشناسی مطابقت ندارد. مطابق با این تفسیر، دانشجویان AAS که قبل از دریافت مدرک خود و قبل از گذراندن تمام دوره های مورد نیاز برای AAS منتقل می شوند، با جریمه مشابهی برای فارغ التحصیلی در مقطع کارشناسی مواجه نمی شوند. نکته اصلی این است که همسویی بسیار مهمتر از کسب یک گواهی است.
همچنین شایان ذکر است که میزان تأثیر کسب مدرک AA یا AS بر فارغ التحصیلی در مقطع کارشناسی، ثابت نگه داشتن سایر موارد، در مقایسه با میزان تأثیر سایر متغیرها مانند معدل، تعداد واحدها و زمان انتقال ناچیز است.
اعتبارات انتقال بیشتر با عملکرد انتقال بهتر اما با کاهش بازده همراه است.
کسب واحدهای بیشتر قبل از انتقال یکی دیگر از عوامل مرتبط با افزایش احتمال فارغ التحصیلی است، اما این مزیت با انباشت بیشتر و بیشتر واحدهای دانشجویی کاهش می یابد.
احتمال فارغ التحصیلی دانشجویانی که با تعداد واحدهای نسبتاً زیادی منتقل می شوند نسبت به دانشجویانی که با تعداد واحد درسی متوسط انتقال می یابند بیشتر است، اما احتمال فارغ التحصیلی دانشجویان با انباشت اعتبار اولیه به شدت افزایش می یابد. نتایج حاکی از آن است که انتقال با تعداد واحدهای درسی بسیار زیاد، هیچ فایده ای برای شانس فارغ التحصیلی دانشجو ندارد و حتی ممکن است مضر باشد. این اصل این اصل را تقویت می کند که اعتبار، نه فقط حجم اعتبار، چیزی است که از تکمیل پشتیبانی می کند.
انتظار طولانیتر برای انتقال، احتمال کمتری برای کسب مدرک لیسانس را پیشبینی میکند.
زمان یکی از قویترین ارتباطها را با تکمیل در کل تحلیل دارد. هر سال اضافی قبل از انتقال با کاهش زیادی در احتمال کسب مدرک لیسانس طی شش سال پس از شروع دوره کاردانی همراه است، حتی پس از محاسبه معدل، واحدهای کسب شده، رشته و موسسه.
عکس آن نیز صادق است. مسیرهای به موقع و ساختار یافته با نتایج قابل توجهی بهتر همراه هستند. دانشآموزانی که بهعنوان بخشی از برنامه پذیرش مشترک آکادمی عدالت CUNY به صورت عمودی منتقل میشوند، در مقایسه با دانشجویان انتقالی مشابه، حدود 11 درصد بیشتر احتمال دارد که مدرک کارشناسی خود را تکمیل کنند.
تغییر رشته در زمان انتقال با کاهش احتمال کسب مدرک لیسانس همراه است. اما ادامه در همان رشته در یک کالج مقصد نامناسب نیز ادامه دارد.
خرد متعارف معتقد است که تغییر رشته در هنگام انتقال خطرناک است، و شواهد از این دیدگاه حمایت می کنند، به خصوص در STEM. دانشآموزانی که از یک رشته غیرSTEM در کالج محلی به یک رشته STEM در هنگام انتقال تغییر میکنند، 14.9 درصد کمتر از دانشجویان مشابهی که در هنگام انتقال رشته غیرSTEM را انتخاب میکنند، مدرک لیسانس کسب میکنند.
اما تمرکز فقط بر روی تغییر اصلی یک ریسک به همان اندازه مهم را از دست می دهد. انتخاب یک موسسه میزبان با تطابق ضعیف، حتی در همان رشته، می تواند به اندازه تغییر رشته مشکل ساز باشد. به عنوان مثال، تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که با ثابت نگه داشتن همه چیز، دانشجویانی که مدرک کاردانی را در پرستاری دنبال می کنند و به برنامه پرستاری کارشناسی منتقل می شوند، بسته به اینکه کدام دانشگاه CUNY را انتخاب می کنند، با طیف گسترده ای از نتایج مواجه می شوند. اختلاف احتمال گذراندن مقطع کارشناسی بین مقصد انتقال با بیشترین احتمال و مقصد با کمترین احتمال بیش از 20 درصد است.
از تحلیل تا عمل: قول کارت امتیاز انتقال
یکی از کاربردهای امیدوارکننده این کار، کارت امتیاز انتقال، یک ابزار تعاملی است که تجزیه و تحلیل پیچیده را به اطلاعات واضح و عملی تبدیل می کند. چنین کارت امتیازی می تواند نشان دهد که چگونه احتمال فارغ التحصیلی یک دانش آموز بسته به زمان انتقال، رشته ای که دنبال می کند و در چه موسسه ای تحصیل می کند، تغییر می کند. با استفاده مسئولانه، میتواند به مدیران کمک کند تا مسیرهایی را که شایسته سرمایهگذاری یا اصلاح هستند شناسایی کنند، به مشاوران در ارائه راهنماییهای دقیقتر کمک کند، و دانشآموزان را برای تصمیمگیری آگاهانهتر انتقال قدرت دهد.
هدف دیکته کردن انتخابات نیست. هدف این است که مصالحه ها قابل مشاهده باشد. وقتی خطرات اینقدر زیاد است، دانش آموزان مستحق مشاوره بر اساس شواهد محکم هستند.


