ارزش شبکه انسانی را دست کم نگیرید (نظر)

این هفته در ایالات متحده روز شکرگزاری است، زمانی که بسیاری از ما با خانواده و دوستان خود دور هم جمع می شویم تا از چیزهای مثبت زندگی خود ابراز قدردانی کنیم. فصل تعطیلات همچنین می تواند برای کسانی که از خانواده دور هستند و با تنهایی طاقت فرسا عصر مدرن ما دست و پنجه نرم می کنند چالش برانگیز باشد.

شاید بدتر از همراهی نکردن با دیگران در تعطیلات، بودن در کنار خانواده ای باشد که دیدگاه ها و باورهای متفاوتی با شما دارند. با این حال، واقعیت این است که وقتی با یک گروه بزرگ و متنوع از افراد در رویدادها دور هم جمع می شویم، ناچاریم دیدگاه ها و شخصیت های متفاوتی را در اتاق پیدا کنیم.

مردم پیچیده و نامرتب هستند و برقراری ارتباط با آنها اغلب کار زیادی است. گاهی اوقات راحت تر به نظر می رسد که به هیچ وجه با آنها کنار نیایید و در عوض “روی خودتان تمرکز کنید”. به همین ترتیب، حجم گسترده اطلاعات موجود به صورت آنلاین اغلب بسیاری از دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد را به این فکر می‌کند که می‌توانند به طور موثر در توسعه حرفه‌ای شرکت کنند، گزینه‌های شغلی را بررسی کنند و قدم بعدی خود را به تنهایی طی کنند. در واقع ابزارها و منابع آنلاین شگفت‌انگیزی برای کمک به بسیاری از این موارد وجود دارد، اما تنها با درگیر کردن افراد دیگر در گفتگو می‌توانیم به طور کامل درک کنیم که چگونه شیوه‌ها، تجربیات و حرفه‌های مختلف با ما به عنوان موجوداتی منحصربه‌فرد در جهان ارتباط دارند. توصیه های کلی خوب است، اما فقط می توان آن را از طریق گفتگوی واقعی با شخص دیگری تنظیم کرد، اگرچه برخی معتقدند که می توانند آن را در یک ماشین پیدا کنند.

فناوری هوش مصنوعی مولد (AI) از زمان راه‌اندازی ChatGPT در نوامبر ۲۰۲۲ سرعت گرفته است و بسیاری از مردم اکنون برای مشاوره و حتی دوستی به چت‌ربات‌های هوش مصنوعی متکی هستند. مشکل این رویکرد این است که چت ربات های هوش مصنوعی، حداقل در حال حاضر، کاملاً ناخودآگاه هستند و به طور پیش فرض جهان بینی کاربر را به چالش نمی کشند. بلکه می توانند باورها و تعصبات فعلی فرد را تقویت کنند. همچنین، از آنجایی که ما انسان‌ها تمایل داریم چیزها را انسان‌سازی کنیم، خروجی چت‌بات‌های هوش مصنوعی را «انسان» می‌دانیم و فکر می‌کنیم که آن نوع تعامل و توصیه‌های «اجتماعی» را از یک ربات دریافت می‌کنیم، بدون اینکه اصطکاک برخورد با یک انسان دیگر در زندگی واقعی وجود داشته باشد. بنابراین در حالی که ممکن است بردن مشکلات خود به یک ربات چت آسان به نظر برسد، نمی تواند به طور کامل از شما در مسیر زندگی و حرفه خود پشتیبانی کند. علاوه بر این، هوش مصنوعی مولد، فرآیند درخواست شغل، غربالگری و مصاحبه را فوق العاده غیرشخصی و ناکارآمد کرده است. یک قطعه اخیر در آتلانتیکا به زبان ساده (هرچند خام): “بازار کار جهنم است.”

راه حل این وضعیت غم انگیز چیست؟

من اینجا هستم تا اهمیت تعامل با افراد واقعی و انسانی را به خوانندگان یادآوری کنم تا به شما در مسیر شغلی، جستجوی شغل و زندگی کمک کنید. علیرغم ترس از طرد شدن، صحبت‌های کوچک یا شنیدن چیزهایی که ممکن است شما را به چالش بکشد، تعامل با دیگران به شما کمک می‌کند تا در مورد نقش‌های حرفه‌ای در دسترس خود بیاموزید، فرصت‌های غیرمنتظره را کشف کنید، مهارت‌های مهم بین فردی ایجاد کنید و در این فرآیند درک بهتری از خود (و نحوه ارتباطتان با دیگران) به دست آورید.

امروز برای دانشجویان فارغ التحصیل و دانشجویان دکترا آسان است که احساس انزوا کنند یا زمان زیادی را در ذهن خود بگذرانند و بر روی ایرادات و کاستی های درک شده خود تمرکز کنند. با این حال، باید به خاطر داشته باشید که کارهای دشواری انجام می دهید، از جمله پروژه های تحقیقاتی پیشرو که به دنبال بررسی سوالاتی هستند که قبلاً هیچ کس دیگری درباره آنها گزارش نکرده است. اما همانطور که در مسیر شغلی آکادمیک خود و به سمت گام بعدی حرفه‌ای خود حرکت می‌کنید، شما را تشویق می‌کنم که این واقعیت را بپذیرید که قدرت و انعطاف‌پذیری واقعی در ارتباطات ما نهفته است – با همکاران، مربیان، دوستان، و جوامعی که می‌سازیم.

شبکه‌سازی دیدگاه‌های شما را غنی می‌کند، انعطاف‌پذیری را تقویت می‌کند و می‌تواند به شما کمک کند نه تنها کار، بلکه شادی و رضایت را در طول مسیر پیدا کنید. برای ایجاد و تکیه بر جامعه خود در طول دوران تحصیلی خود و فراتر از آن، گام های هدفمند بردارید. زمان، قدردانی و صراحت را در روابط خود سرمایه گذاری کنید. زیرا وقتی با چالش های زندگی در کنار دیگران روبرو می شوید، نه تنها زنده می ماندید بلکه پیشرفت می کنید.

نکات کاربردی برای ساخت و استفاده از شبکه ها

برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دانشجویان دکترا، در اینجا چند مرحله اقدام برای تقویت شبکه های معنادار برای کمک به شما به صورت حرفه ای و شخصی آورده شده است:

نکته 1: به دنبال پیوندهای مختلف باشید

در سمینارها، رویدادهای انفرادی، کنفرانس‌های حرفه‌ای و گروه‌های علاقه‌مند – هم در داخل و هم در خارج از حوزه خود شرکت کنید.

به انجمن های آنلاین، گروه های لینکدین و سازمان های حرفه ای مورد علاقه خود بپیوندید و در آن شرکت کنید. یک گروه مشاوره شغلی ایجاد کنید.

نکته 2: قدردانی و سخاوت را تمرین کنید

به طور مرتب از همکاران و مربیان تشکر کنید – نشان دادن قدردانی روابط را تقویت می کند، درها را باز می کند و حسن نیت ایجاد می کند.

پیشنهاد کمک کنید، مانند بررسی رزومه همتایان خود، به اشتراک گذاشتن پیشنهادات شغلی یا گوش دادن به آنها. عمل متقابل پایه و اساس شبکه های قوی است.

نکته 3: آسیب پذیر و معتبر باشید

مبارزات و شکست ها را به اشتراک بگذارید. آسیب پذیری دیگران را به ارتباط، ارائه مشاوره و تشویق حمایت متقابل دعوت می کند.

در مورد اهداف خود صادق باشید؛ خود را مجبور به دنبال کردن مسیرهای از پیش تعیین شده توسط دیگران یا هنجارهای اجتماعی نکنید.

نکته 4: از منابع رسمی استفاده کنید

در کارگاه های برنامه ریزی شغلی یا دوره های آنلاین، مانند طراحی شغلی دانشگاه استنفورد، ثبت نام کنید.

از مراکز شغلی دانشگاه، شبکه های فارغ التحصیلان و مشاوران دانشکده برای اطلاعات و معرفی استفاده کنید.

نکته 5: تفکر را به یک عادت تبدیل کنید

زمانی را به صورت هفتگی یا ماهانه برای بررسی پیشرفت، ترسیم اهداف و در نظر گرفتن ورودی شبکه خود اختصاص دهید.

برای تعمیق خودآگاهی و تعیین اینکه از روابط و مشاغل چه می خواهید، از تمرینات روزانه یا هدایت شده استفاده کنید.

نکته 6: فضایل ستودنی را پرورش دهید

نه تنها بر “فضیلت های رزومه” حرفه ای، بلکه بر “فضیلت های ستایش” – مهربانی، صداقت، شجاعت و کیفیت روابط ایجاد شده تمرکز کنید.

آنها معنای ماندگاری را ارائه می دهند و ارتباطات عمیق و معتبری را پرورش می دهند که فراتر از عناوین شغلی و حقوق و دستمزد باقی می مانند.

راهبردهای غلبه بر انزوا

دانشجویان فارغ التحصیل و همراهان فوق دکترا با توجه به نیازهای تحقیقاتی و ماهیت اغلب تنهایی کمک هزینه تحصیلی در معرض خطر انزوا و فرسودگی شغلی هستند. جامعه یک پادزهر اثبات شده است. تشکیل گروه‌های کوچکی را با هم‌دانشجویان و فوق‌دکتری‌ها برای به اشتراک گذاشتن منابع، جشن گرفتن نقاط عطف و عیب‌یابی چالش‌های حرفه‌ای با هم در نظر بگیرید. جلسات منظم می تواند انگیزه و مسئولیت پذیری را افزایش دهد. اینها می توانند به سادگی چت های قهوه ماهانه با چیزهایی ساختارمندتر مانند نوشتن منظم یا گروه های پشتیبانی کاریابی باشند. و در حالی که انجمن‌های آنلاین جایگزین کاملی برای پشتیبانی نیستند، پست‌داک‌ها می‌توانند از Future PI Slack استفاده کنند، و دانشجویان می‌توانند از انجمن Slack خود برای کمک و مشاوره استفاده کنند. همچنین می‌توانید برای حمایت عاطفی و کمک عملی به شبکه‌های خود، به ویژه در زمان‌های استرس‌زا یا شکست‌ها، تکیه کنید.

یکی دیگر از نکات عملی برای ایجاد شبکه و ارتباطات، مشارکت دادن داوطلبان است. این می تواند به معنای داوطلب شدن برای یک سازمان حرفه ای، کمیته هایی در موسسه شما یا در جامعه محلی باشد. همکاری با دیگران در پروژه‌های مشترک به این روش به ایجاد ارتباط بدون چالش‌هایی که بسیاری از افراد هنگام درگیر کردن افراد دیگر در رویدادهای صرفاً اجتماعی دارند، کمک می‌کند. علاوه بر این، کار داوطلبانه می‌تواند به شما در توسعه مهارت‌های رهبری، ارتباطی و مدیریتی کمک کند که می‌تواند به مواد رزومه عالی تبدیل شود.

شبکه سازی برای راه اندازی حرفه خود

از طریق فرآیند تعامل با افراد بیشتر از طریق یک شبکه گسترده، شما همچنین خود را به روی خوشبختی ها و فرصت هایی باز می کنید که می تواند یادگیری و حرفه شما را افزایش دهد. نظریه پردازان شغلی این را “رویداد برنامه ریزی شده” می نامند. ایده ساده است: با قرار دادن خود در اجتماع با دیگران – شرکت در گفتگوها، پیوستن به گروه‌های حرفه‌ای، داوطلب شدن در کمیته‌ها – احتمال عبور فرصت‌های غیرمنتظره از مسیر شما را افزایش می‌دهید. با افرادی ملاقات می‌کنید که کارهایی را انجام می‌دهند که فکر نکرده‌اید، در مورد فرصت‌ها قبل از پست شدن اطلاعات کسب می‌کنید و در مورد ابتکاراتی که زودتر از بقیه به فردی با مهارت‌های شما نیاز دارند، می‌شنوید.

زمانی که من یک دانشجوی فوق دکترا در دانشگاه واندربیلت بودم، با انجمن ملی پسادکتری (NPA) داوطلب شدم و با نوشتن برای خبرنامه آنلاین آنها شروع کردم.POSTDOCketو همچنین به طور فزاینده ای در انجمن فوق دکتری Vanderbilt (VPA) فعال شد. این تجربیات زمانی مفید بود که من بعد از دوره فوق دکتری به عنوان مدیر آموزش عالی به کار پسا دکترا رفتم. نوشتن در مورد POSTDOCket به عنوان یک پست دکتری به من این امکان را داد که با مدیران و رهبران در امور پست دکتری مصاحبه کنم و در مورد کار در این فضا یاد بگیرم. رهبری من در VPA نشان داده است که من برخی از نیازهای جامعه پست دکتری را درک می‌کنم و می‌توانم برنامه‌نویسی را برای حمایت از پساداکز سازماندهی کنم. من در شش سال گذشته به طور فزاینده ای درگیر NPA شده ام و به اوج خود رسیدم که در سال 2025 به عنوان رئیس هیئت مدیره ما خدمت کردم. این کار به من این امکان را داد که دید ملی خود را افزایش دهم و منجر به دعوت برای صحبت با دانشجویان دکترا در موسسات مختلف، فرصتی برای شرکت در میزگرد آکادمی های ملی شد، و معتقدم به نقشی که در ویرجینیا در فناوری فعلی ام داده ام کمک کرده است.

من همه اینها را به اشتراک می‌گذارم تا تکرار کنم که در بازارهای کار نامشخص، تمرکز بر تولید رزومه یا درخواست برای موقعیت‌های بیشتر و بیشتر آنلاین وسوسه انگیز است. این چیزها ممکن است مهم باشند، اما کافی نیستند. فرصت ها اغلب هم از گسترش شبکه شما و هم از تعامل با افراد و فعالیت هایی که به ما علاقه دارند به دست می آیند. آنها ممکن است خیلی قبل از اینکه به صورت مکتوب ظاهر شوند، خود را از طریق شبکه شما به شما معرفی کنند، و اغلب نمی توان زمانی که برای اولین بار در این «فعالیت های فوق برنامه» شرکت می کنید، کاملاً پیش بینی کرد. اولین قدم خوب برای باز کردن فرصت ها این است که در جوامع خارج از مدرسه یا وظایف کاری خود درگیر شوید. این حس هدف شما را بهبود می بخشد، به شما کمک می کند مهارت های کلیدی قابل انتقال را ایجاد کنید، ارتباطات خود را افزایش داده و به شما کمک می کند تا به نقش بعدی خود منتقل شوید.

تحصیلات و شغل شما نباید یک صعود انفرادی باشد، بلکه باید یک روند مشارکتی و در حال تکامل رشد و کشف باشد. یک جامعه و شبکه قوی برای رفاه و موفقیت بلندمدت شما بسیار مهم است. و در دنیایی که شکست و عدم اطمینان اجتناب ناپذیر است، ارتباط ثابتی است که فرصت را به پیشرفت تبدیل می کند.